20 listopada będziemy obchodzić, po raz kolejny w Polsce, Ogólnopolski Dzień Praw Dziecka ustanowiony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwałą z dnia 7 listopada 2014 roku.

 

Każde dziecko ma fundamentalne prawo do wychowania i dorastania w atmosferze miłości i bezpieczeństwa, z poszanowaniem jego podmiotowości i godności, prawo do wychowania w rodzinie.

W historii XX stulecia troska o dobro dziecka, pragnienie zapewnienia mu opieki i możliwości wszechstronnego rozwoju wielokrotnie zajmowały ważne miejsca w programach działania różnych organizacji społecznych i politycznych, były też przedmiotem zainteresowania najpoważniejszych gremiów międzynarodowych.

W 1924 roku Liga Narodów uchwaliła Genewską Deklarację Praw Dziecka, a w 1959 r. Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło Deklarację Praw Dziecka. Dokument ten zawierał między innymi: ideę równości praw dzieci, prawo dzieci do opieki lekarskiej i bezpłatnego wykształcenia, prawo do ochrony przed okrucieństwem i wyzyskiem. „Ludzkość powinna dać dziecku to, co ma najlepszego" to słowa Deklaracji, która otwierała drogę ku pełnej podmiotowości dziecka w prawie międzynarodowym.

20 listopada 1989 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych uchwaliło Konwencję o Prawach Dziecka. Słowa Konwencji: „dziecko ma prawo do ..." są nowym standardem prawnym odnoszącym się bezpośrednio do dziecka jako podmiotu prawa. Konwencja jest aktem prawa międzynarodowego, który w sposób wszechstronny i kompleksowy ujmuje problematykę ochrony praw dziecka. Dokument ten nazywany jest światową konstytucją praw dziecka.

Postanowienia Konwencji odnoszą się do dziecka zarówno przed, jak i po urodzeniu. Konwencja przyznaje szczególne prawa do ochrony dzieciom niepełnosprawnym oraz pozbawionym środowiska rodzinnego.

Polska ratyfikowała Konwencję o Prawach Dziecka 7 lipca 1991 r.

Potwierdzeniem podmiotowego traktowania dziecka jest Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 r., której postanowienia zapewniają ochronę jego praw.

Mówiąc o historii praw dziecka należy wskazać wybitną postać Janusza Korczaka - lekarza z zawodu, a wychowawcy z wyboru i powołania. Janusz Korczak żądał stanowczo przestrzegania niezbywalnych praw dziecka. Miał na myśli w szczególności prawo do szacunku, prawo do radosnego dzieciństwa, prawo do współdecydowania o własnym losie. Indywidualność i godność dziecka była dla Janusza Korczaka podstawą działań wychowawczych.

Otoczenie dzieci serdecznością jest wyrazem stosunku do nich społeczeństwa - samorządu, organizacji pozarządowych i kościelnych.

Jako dorośli musimy zawsze pamiętać o podstawowym założeniu wynikającym z Konwencji o Prawach Dziecka - dziecko jest samodzielnym podmiotem, ze względu na swoją niedojrzałość psychiczną i fizyczną wymaga ochrony.

Szczególną prośbę kieruję do samorządów powiatowych, które są odpowiedzialne za opiekę i wychowanie dzieci pozbawionych rodziny naturalnej, aby mogły one doświadczać troski i miłości w rodzinnych formach pieczy zastępczej. Środowisko rodzinne zapewnia dzieciom korzystniejsze warunki rozwoju osobowego, zaspokajania ich potrzeb emocjonalnych oraz kształtowania postaw i zachowań społecznych.

Wyrażam przekonanie, że dzień 20 listopada będzie okazją do dostrzeżenia bardzo ważnej misji tworzenia środowiska otwartego na potrzeby dzieci oraz integracji różnych grup społecznych dla dobra dzieci.

Organizatorom Ogólnopolskiego Dnia Praw Dziecka w samorządach lokalnych życzę wielu kolejnych pomysłów i inicjatyw, które mają na celu troskę o tych, którzy sami nie upominają się o swoje prawa.

Niech Ogólnopolski Dzień Praw Dziecka przyniesie pogodę ducha, uśmiech, zadowolenie i radość, które trwać będą nieustannie.

Z up. Wojewody Lubelskiego

Dyrektor Wydziału Polityki Społecznej

/-/ Albin Mazurek